Stuiterbal

Poing Poing Poing
Een stuiterbal daar lijk ik nu op.
Ik stuiter, ik stuiter, ik stuiter…

Stuiterbal

Stuiterbal

Vanmorgen vroeg…
Voor mij was het meer dan een jaar geleden.
Zo vroeg de deur uit voor werk…
Kwart voor acht
(ik weet t voor velen van jullie helemaal niet zo vroeg, maar normale tijd…)
Rijd ik op weg naar een plaats in Zuid- Holland.

Voor een gesprek op een school van Abel.
In de auto ben ik best een beetje zenuwachtig.
Wat zullen ze van me willen.

Een half uur later ben ik er.
Ik word hartelijk ontvangen door de conciërge.
Die wist al van mijn komst *bloos*

We gaan met z’n allen om tafel zitten.
Iedereen stelt zich voor.
En iedereen vertelt over waar hij of zij mee bezig is voor of met Abel.

Ze willen eigenlijk vragen…
Of hetgeen wat ik doe met Abel.
Of ik dat ook op hun school wil doen.
Maar ook of ik daar ook een aantal andere leerlingen mee wil gaan helpen?
Natuurlijk!

Dus…
Vanaf januari rijdt mijn mooie autootje met mij elke week naar die school.

Trots en blij, dat ben ik.
Wat mooi:
Samen bouwen aan leren met plezier.

Stuiter, stuiter, stuiter…
Ik stuiter vandaag nog lekker even door.
Poing, Poing, Poing